VR in de wetenschap

Experimenten zijn beperkt

Dit artikel heeft een wetenschappelijke ondertoon. VR is leuk en creatief, maar daarnaast ook heel nuttig voor de wetenschap en in allerlei experimenten. Mensen ebben bijna voortdurend interactie met complexe, dynamische omgevingen. Wetenschap zoals psyhcologie en geneeskunde proberen effecten van prikkels te achterhalen, zeker bij bijvoorbeeld stoornissen als autisme, of plotselinge blind- of doofheid. Het ontwerpen van experimenten is lastig. Onrealistische laboratoriumomstandigheden zijn nodig voor sommige meetinstrumenten, zoals functionele magnetische resonantie beeldvorming (fMRI), waarbij proefpersonen moeten liggen in een donkere, koude, luide ruimte, verboden om hun hoofd te bewegen, laat staan ​​om – realistisch – interactie te hebben met hun milieu. Alleen op die manier kan een effect van een beeld in de hersenen worden getest, terwijl dit ver af staat van de realistische setting waarin iemand gewoon nog beweegt en bijvoorbeeld praat terwijl hij iets ziet.

VR-MBI combi

VR in combinatie met deze meetinstrimuneten kan een oplossing bieden! Dan hebben we het over integratie van mobiele hersenbeeldvorming (MBI), bijvoorbeeld elektro-encefalografie (EEG) offunctionele infrarood spectroscopie (fNIRS), met virtual reality (VR) -technologie, om even bij de termen te blijven. Zo’n VR-MBI-combinatie maakt het meten van natuurlijk gedrag en neurofysiologische variabelen in complexe omgevingen mogelijk terwijl de experimentele controle behouden blijft. Het is immers een computer die de VR omgeving afspeelt, alles is gecontroleerd maar kan wel alle kanten op.

VReha-project

Meeslepende technologieën zoals virtual reality (VR) en augmented reality (AR) kennen momenteel een snelle ontwikkeling. Het doel van het VReha-project, mede mogelijk door het Max Plank Instituut, naast andere Duitse instellingen, is om deze technologieën te gebruiken voor het ontwikkelen en implementeren van op VR gebaseerde hulpmiddelen om diagnostiek en revalidatie van cognitieve gebreken (psychische stoornissen, geheugen- of concentratieproblematiek) bij patiënten te helpen. In vergelijking met meer traditionele diagnostische tests, kan VR een meer realistische dagelijkse omgeving bieden waarin cognitieve functies kunnen worden beoordeeld (‘ecologische validiteit’). Bovendien maakt VR de ontwikkeling mogelijk van motiverende en adaptieve taken die kunnen worden gebruikt voor training en revalidatie. Er worden persoonlijke patiëntprofielen opgesteld zodat de training voortdurend kan worden aangepast aan de behoeften van de patiënten (“adaptieve revalidatie”) en idealiter zal de VReha-toolbox worden geïmplementeerd in standaard commerciële VR / AR-platforms, zodat patiënten de trainingstaken van thuis op elk moment.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *